نشاز من هارمونيا الحواسّ

منى ظاهر- النّاصرة

أخلعُ فستانَ الأسئلةِ
لقميصٍ من الأجوبةِ..
وتعويضاتُ الوقتِ، لا تُفضي
إلاّ للعدَمِ !
. . .
والشّوقُ يكونُ لرجلِ المتاهاتِ
حينما يقرِّبُ منها، سلسلةََ مفاتيحِهِ
لتعبُرَ فيها اغتراباتهِ
وكلّ تعرّجاتهْ.
. . .
المرأة الفراشةُ
تهرّبُ ألوانها في حذاءٍ
حين يصدأ المعدنُ.
ولا تتركُ في زمانِ الغوايات
إلاّ ثقوبًا خريفيّة.
. . .
ويعودُ الرّجلُ باتّساعِ
حلقةِ الأسئلةِ
ويميتُ بكارة الأجوبة..
……
بوّابات الرّوحِ تنكمشُ
والبوصلةُ تضيعُ،
وتختلطُ الأوراقُ
مع
 رجعِ الصّدى ©
                   الأربعاء في 3-12-2003

חריקות בהרמוניה של החושים

מונא דאהר

תרגום: ד”ר נעים עראידי

אני מחליפה את שמלת השאלות

לבגד של תשובות..

ופיצויי הזמן, מביאות

רק לאין!

. . .

והגעגועים שייכים לאיש התהיות

ברגע שיקרב, את שרשרת המפתחות

למען ייצאו ממנה גלויותיו

ותהיותיו.

. . .

האישה הפרפר

מאבדת את צבעיה בנעליים

בשעת חלודת הפלדה.

היא משאירה בתקופת ההוללות

חורים של סתיו.

. . .

והגבר

שב לעת תתרחב

חוליית השאלות

כדי להמית את בתולי התשובות..

……

שערי הנפש מצטמקים

המצפון אובד

והניירות מתערבבות

עם

שיבת התהודה ©

רביעי 3/12/2003